Cursus inlog

HOLISTIK

Dit is een leuk artikel wat vooral gaat over zelfliefde; waarom heb je het niet en vooral hoe kom je eraan? Het is altijd grappig hoe interviews tot stand komen. Karlijn Visser, een van de hoofdredactrices van Holistik, volgde een Tarot workshop bij een goede vriendin van mij. En deze vriendin vertelde Karlijn over mij en mijn boek. De vragen kreeg ik toegestuurd dus ik kon op mijn gemak de antwoorden formuleren. Daardoor kon ik diep ingaan op het ontstaan van zelfafwijzing. Wat veel mensen niet weten is dat het een overlevingsmechanisme is. Het is een stressreactie van een ontregeld zenuwstelsel. Ik heb heel lang gedacht dat ik een fantastisch iemand moest worden om er geen last meer van te hebben. Dat is niet zo. Aan jezelf werken en compassie ontwikkelen is een schone zaak. Maar zelfafwijzing is eigenlijk een neurologische kwestie die met allerlei spirituele beoefening onvoldoende of zelfs helemaal niet wordt opgelost. In dit interview kom ik vooral als therapeut aan het woord. En dat vind ik het allerfijnst.

Fragment:

In mijn praktijk als therapeut werd me duidelijk dat vrijwel iedereen in de basis met hetzelfde probleem worstelt. Zelfafwijzing of zelfhaat. Ik ben onderzoek gaan doen en kwam tot de ontdekking dat oude pijn de oorzaak is van het gebrek aan zelfliefde. Trauma’s dus. Iedereen is in meer of mindere mate getraumatiseerd en dat is iets wat in veel therapieën en spirituele beoefening onderbelicht wordt maar het heeft gigantische invloed op je leven en ontwikkeling. Vrijwel alle angst en pijn komt voort uit de angst om afgewezen te worden, dat er niet van je gehouden wordt. Deze angst ontstaat in de vroegkinderlijke jeugd. (het hoe en waarom beschrijf ik uitgebreid in mijn boek).

Afwijzing is voor ons systeem uiterst bedreigend en stressvol. Maar wanneer je jezelf afwijst, wanneer je gevoelens hebt die er niet mogen zijn, heeft dat dezelfde stressreactie tot gevolg als wanneer een ander je afwijst. Zelfliefde is dus cruciaal voor je welzijn. Maar het is niet zo makkelijk om van jezelf te gaan houden omdat het gebrek aan zelfliefde je overlevingssysteem aanzet waar weer allerlei stresspatronen aan vastzitten. Het is mijns inziens heel belangrijk om dit te begrijpen. Want anders kan je gaan denken ‘jezusmina, van mezelf houden kan ik ook al niet.’ Wat weer zelfwijzing is en dus stressvol. Wanneer je gaat proberen dit cognitief op te lossen dan verlies je het altijd. Van jezelf houden moet je op een andere manier aanvliegen. Het is een bewustwordingsproces en het helen van diepe oude pijn.